Przejdź do głównej zawartości

"Wrzask" Lynette Noni


Lubicie czytać ostatnie tomy trylogii/dylogii, czy serii książek?

Ja niestety nie znoszę, ponieważ często powodują u mnie smutek oraz oznaczają, że już nigdy więcej nie spotkam moich ulubionych bohaterów, którym poświęciłam już trochę czasu.

„Wrzask” autorstwa niejakiej Lynette Noni, stanowi już drugi tom dylogii „Szept”. Z niecierpliwością wyczekiwałam tej książki, ponieważ byłam bardzo ciekawa, w którym kierunku potoczy się fabuła z poprzedniego tomu... Po przeczytaniu tej lektury powiem tylko jedno - pierwszy tom, który zachwalałam za ilość zwrotów akcji to pikuś w porównaniu z ilością akcji tutaj. Kto nie zna tej serii niech szybko nadrabia swój błąd!

Alyssa Scott w końcu poznała swój dar - jest mówiącą oraz kreatorką, a nie żadnym potworem, o który cały czas jej mówiono. By uratować swoich przyjaciół, dziewczyna zmuszona jest opanować swoje nowe umiejętności, co okazuje się nie lada wyzwaniem. Z każdym kolejnym ruchem Alyssa grzęźnie w pajęczynie kłamstw oraz sekretów, które powodują, że sama zaczyna wątpić we wszystko, w co dotychczas wierzyła... Jak zakończy się ta historia? Czy przyjaciele Alyss są tym za kogo się podają, czy jednak są jej największymi wrogami?

Muszę się przyznać, że odrobinę obawiałam się sięgać po tę lekturę. Po poznaniu wszystkich niewiadomych z pierwszej części, bałam się, że autorka niczym mnie już nie zaskoczy i „Wrzask” będzie tylko odgrzanym kotletem, który zepsuje moje odczucia co do tej historii. Na szczęście tą częścią autorka udowodniła, że posiada bardzo bujną wyobraźnię!
 
Jeśli chodzi o sam początek to miałam z nim pewnego rodzaju kłopot, który wynikł głównie z odstępu czasu pomiędzy wydaniami obu tych tomów - pierwszą część czytałam na początku poprzedniego roku i nie do końca pamiętałam niektóre wątki, dlatego też musiałam przełożyć lekturę „Wrzasku” o kilka dni by przypomnieć sobie wydarzenia z poprzedniej części. Początek może wydawać Wam się odrobinę powolny, jednak czym bliżej połowy będziecie, tym akcja bardziej przyspiesza i zaczynała pędzić aż do ostatniej strony. Autorka przez całą historię budowała napięcie, by doprowadzić mnie do zakończenia, które totalnie zmiotło mnie z planszy!

Po przeczytaniu obu tomów przyszedł moment na powiedzenie kilka słów na temat wad tej serii... Niestety historia Alyssy zawiera aż dwa minusy:
1) Niektóre wątki były zbyt przekombinowane - według mnie było ich odrobinę za dużo jak na dwa niezbyt grube tomy,
2) Główna bohaterka - Alyssa jest jedną z nielicznych bohaterek, której po prostu nie znoszę. Przez cały czas irytował mnie jej tok postępowania, którego często nie potrafiłam zrozumieć. Niestety należy ona do bohaterek, o której szybko zapomnę, ponieważ jest dla mnie zbyt nijaka.

Czy książkę polecam? Jeśli nie czytaliście poprzedniego tomu to bez jego znajomości odradzam Wam sięgać po tę powieść, ponieważ możecie mieć problem ze zrozumieniem niektórych kwestii. Zakończenie tej dylogii było wręcz bardzo dobre - nie spowodowało mojego niedosytu tylko smutek, ponieważ oznacza koniec mojej przygody z tymi bohaterami.

Książka została otrzymana z Klubu Recenzenta serwisu nakanapie.pl

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

„Złodziej dusz” – Graham Masterton (Rook, tom 7)

Gdy śmierć staje się dopiero początkiem prawdziwego koszmaru. W siódmej odsłonie serii o Jimie Rooku Graham Masterton po raz kolejny udowadnia, że horror z elementami szkolnego dramatu wciąż może zaskakiwać świeżością – nawet po sześciu tomach. Autor wraca do prostej, ale niezwykle skutecznej formuły: codzienność kalifornijskiego nauczyciela zostaje brutalnie rozbita przez pradawne zło, a stawką okazują się nie tylko ludzkie życia, lecz także dusze jego uczniów. Fabuła w skrócie Tragiczny — i zarazem upiornie groteskowy — początek roku szkolnego: Rook niechcący rozjeżdża kotkę Tibbles, by chwilę później zobaczyć ją żywą w wiklinowym koszu podarowanym przez nowego ucznia, Kim Dong Wooka. Chłopak wspomina o demonicznej Kwisin, lecz milknie, zanim zdradzi szczegóły. Od tej chwili za nauczycielem zaczyna kroczyć śmierć: uczennice popełniają spektakularne samobójstwa, sąsiedzi płoną żywcem, a Jim'a nawiedza zjawa głodna ludzkiej rozpaczy. Kwisin żywi się duszami samobójców, a klasa spec...

Graham Masterton "Syrena"

  Cykl: Rook, tom 5 "Czasem zło czai się pod powierzchnią…" Zbliża się koniec roku szkolnego w West Grove Community College w Los Angeles. Jim Rook , charyzmatyczny nauczyciel języka angielskiego i wychowawca klasy specjalnej, pakuje już walizki – otrzymał prestiżową propozycję pracy w Ministerstwie Oświaty w Waszyngtonie. To szansa na nowy początek i zamknięcie rozdziału związanego z latami nauczania młodzieży z problemami. Ale przeszłość nie daje o sobie zapomnieć. Na progu jego domu staje Jennie , dawna uczennica, zrozpaczona po tragicznej śmierci syna, który utonął w domowym basenie. Jennie nie wierzy w przypadek – jest przekonana, że to coś nadprzyrodzonego odebrało jej dziecko. Rook, znany ze swojej empatii, początkowo traktuje to jako rozpaczliwy sposób radzenia sobie z żałobą. Jednak seria tajemniczych i brutalnych wypadków wśród jego obecnych uczniów zmusza go do zmiany zdania. Chłopiec tonie podczas surfowania – mimo że był doświadczonym pływakiem. Uczennica z popar...

Szczęściary – Magdalena Kordel

Przyjaźń. Czułość. I trochę życiowego bałaganu. Czasem życie serwuje nam huragan. Ale jeśli masz obok siebie trzy bratnie dusze, z którymi znasz się „od piaskownicy” – możesz przetrwać wszystko. Magdalena Kordel, mistrzyni opowieści pełnych serca, w Szczęściarach  oddaje hołd kobiecej przyjaźni – tej prawdziwej, nieraz pokrzywionej, ale zawsze obecnej. Cztery kobiety. Cztery historie. Jedna przystań. Zyta, Miłka, Pola i Łucja – każda z nich stoi na rozdrożu. Jedna boi się ponownie zaufać, inna ma dość zapominania o sobie, trzecia pragnie zacząć od nowa, a czwarta zbyt długo odkłada marzenia. I choć są różne jak pory roku, ich przyjaźń jest stała jak tlen – niezastąpiona. ➡ Zyta   – odważna, choć z poranionym sercem. ➡ Miłka   – gotowa rzucić wszystko, ale czy ma dość siły? ➡ Pola   – matka, żona, pracownica. A gdzie w tym wszystkim ona sama? ➡ Łucja   – wie, czego chce. Ale czy potrafi po to sięgnąć? Kordel pisze jak nikt inny: �� ciepło i lekko, ale bez słodyc...