"Niespokojna miłość" Joanna Żak

 Dzień dobry,

Dzisiaj przychodzę do Was z recenzją debiutu od Joanny Żak pt. „Niespokojna miłość”. Przed przybliżeniem fabuły powiem Wam, że autorka pomimo schematycznej historii, pokazała jak wielką moc ma pierwsza, młodzieńcza miłość. „Niespokojna miłość” to opowieść pełna uczuć, emocji oraz wzruszeń.

Czytelnik towarzyszy losowi dwójki bohaterów: Roksany, szarej myszki oraz James’a, pewnego siebie chłopaka.  Schemat ten - niektórym z Was - jest bardzo dobrze znany, jednak pozycja ta ma w sobie to coś, przez co nie da o sobie szybko zapomnieć.

Podczas zajęć z języka angielskiego, nauczyciel wymyśla pracę w grupach i w ten oto sposób nasi bohaterowie mają okazję lepiej się poznać. Niestety chłopak nie jest, od samego początku, chętny do współpracy i okłamuje dziewczynę, że musi wyjechać z miasta. Dziewczyna odkrywa, że James ją oszukał i od tego momentu zaczyna się wspólna historia tej dwójki.
James oraz Roksana są jak ogień i woda - pochodzą z innych światów i mają swoje tajemnice, które nie powinny ujrzeć światła dziennego...
Jak potoczy się historia Roksany i James’a? Czy uczucia, które je połączą, są w stanie pokonać wszystkie przeciwności losu?

Jest to jeden z grubszych debiutów (ponad 530 stron), które miałam okazję czytać i muszę powiedzieć, że autorka zarzuciła sobie dużą poprzeczkę oraz jestem zmuszona - jako wymagający czytelnik - jej pogratulować poradzenia sobie z tym wielkim wyzwaniem. Pani Joanna potrafi budować napięcie, dzięki czemu książkę czyta się bardzo szybko i nim się spostrzeżemy, poznamy całą historię Roksany oraz James’a.

Pisarka stworzyła bardzo realną powieść, dzięki czemu czytelnik może utożsamić się z bohaterami. Relacja oraz uczucia pomiędzy Roksaną oraz James’em, nie są wyimaginowane. Wszystko miedzy nimi dzieje się stopniowo. Pani Joanna stworzyła tak dobre opisy emocji głównych bohaterów, że potrafiłam poczuć to samo co oni i razem z nimi rozwiązywać meczące ich rozterki.

Jedyne do czego mogę się przyczepić jest jedna bohaterka. Roksana. Bardzo przeszkadzały mi momenty, kiedy zamiast porozmawiać, uciekała ona z płaczem. Takie sytuacje nie działy się tylko raz w tej historii. Rozumiem, sama niedawno byłam w jej wieku i postępowałam podobnie, ale dla mnie - jako czytelnika - było tego za dużo.

Na koniec chcę pogratulować autorce debiutu, widać, że ma Pani świeży umysł, pełen pomysłów i z niecierpliwością czekam na kolejne historie spod Pani pióra!