Obserwują. Wybierają. Działają. Jedno z nich pomaga. Drugie… karze.
Mercy Lake prowadzi nocne życie, którego nikt nie podejrzewa. Gdy zapada zmrok, wychodzi z ukrycia i zaczyna obserwować ludzi. Z cienia patrzy na ich codzienność, poznaje ich lęki, samotność, pragnienia. A potem — w milczeniu, bez rozgłosu — sprawia, że ich życie staje się odrobinę lepsze. Mercy nie chce sławy ani wdzięczności. Wystarczy jej poczucie, że zrobiła coś dobrego.
Ale nie jest jedyna, która patrzy.
On także obserwuje. Ale jego intencje są inne. Nie pomaga. On karze. I oczekuje, że Mercy stanie się jego wspólniczką. Że razem rozpoczną grę, w której to oni decydują, kto zasługuje na szansę… a kto na wyrok.
Z początku to ciche porozumienie wydaje się niegroźne — aż do momentu, gdy ktoś trzeci zaczyna interesować się ich działaniami. Ktoś, kto zna Mercy. Ktoś, kto zna jej przeszłość.
Ktoś, kto nie cofnie się przed niczym, by ukryć prawdę, która nigdy nie powinna ujrzeć światła dziennego.
„Ludzie nocy” to mroczny thriller psychologiczny o winie, obserwacji i cienkiej granicy między dobrem a złem.
�� Nocne ulice jako scena moralnych rozgrywek
�� Bohaterka z tajemnicą i przeszłością, która nie daje o sobie zapomnieć
�� Niepokojące pytanie: czy czynienie dobra może prowadzić do zła?
�� Groźba, która wyłania się z ciemności — i zna twoje imię
Jak długo można obserwować świat z ukrycia, zanim samemu zostanie się zauważonym?
„Niektóre sekrety są zbyt ciemne, by przeżyć dzień. Ale w nocy wszystko wydaje się możliwe — nawet zadośćuczynienie.”
Komentarze
Prześlij komentarz