Przejdź do głównej zawartości

"I zbaw mnie ode złego" Aleksandra Jonasz


 „Przeżyj ze mną moją śmierć...”

„I zbaw mnie ode złego” autorstwa Aleksandry Jonasz, to już druga część kryminalnej trylogii zapoczątkowanej przez „Obudź mnie zanim umrę”. Powiem Wam, że autorka doskonale wie jak rozpieścić swojego czytelnika - ten tom jest zdecydowanie lepszy od poprzedniego!

W Chicago dochodzi do kolejnych brutalnych morderstw, a zabójca wciąż przebywa na wolności. Mijają kolejne miesiące, śledztwo stoi w miejscu, pytania pozostają bez odpowiedzi. Tymczasem niepokojąco realistyczne wizje niemal doprowadzają do obłędu młodą detektyw, Rosalie Evans. Czy to możliwe, że właśnie w nich kryje się klucz do wytropienia zwyrodnialca? Wkrótce sytuacja komplikuje się jeszcze bardziej: znika dyrektor liceum, w którym uczyła się zamordowana nastolatka, a na policję zgłasza się nieoczekiwany świadek. Czasu jest coraz mniej, a Rosalie wie, że lada chwila będzie musiała zmierzyć się z prześladującymi ją demonami…

Ten tom zdecydowanie bardziej zadziałał na moją wyobraźnię. Opisy wizji, czy też ataków paniki naszej głównej bohaterki wpłynęły na moją psychikę - w czasie czytania tego tytułu nie wiem czemu miałam wrażenie, że ktoś mnie śledzi, a dodatkowo przed pójściem spać musiałam upewnić się, czy drzwi od mieszkania aby na pewno są zamknięte... Dlatego nie radzę Wam popełniać mojego błędu - po ten tytuł sięgnijcie kiedy za oknem jest jeszcze widno, inaczej przygotujcie się na kilka godzin pełnych grozy i gęsiej skórki.

Muszę pochwalić Aleksandrę za oryginalną fabułę - jak wiemy, współcześnie rynek kryminałów, czy thrillerów jest dość mocno popularny, dlatego też nowym autor dość trudno jest zaskoczyć czymś nowym swojego czytelnika. Na szczęście Jonasz przygotowała dla nas bardzo zawiłą historię, która trzymała mnie w napięciu od pierwszej aż do ostatniej strony.

Kolejnym plusem tej pozycji jest zabawa w kota i myszkę - no sami powiedzcie nie lubicie kiedy autor się z Wami droczy i co jakiś czas podrzuca mylne tropy? Pisząc recenzję poprzedniej książki bardzo nad tym elementem ubolewałam, jednak w „I zbaw mnie ode złego” go dostała, za co chcę podziękować Jonasz.

W tej częściej również mamy możliwość poznać jeszcze bliżej głównych bohaterów. Bardzo się cieszę, że autorka zaserwowała nam postacie z przeszłością oraz pełne wad - w moim przypadku ten zabieg sprawia, że łatwiej jest mi polubić takich bohaterów, ponieważ nie zazdroszczę im ich idealnego życia, a zamiast tego czuję jak wiele nas łączy.

Niestety autorka po raz kolejny zostawiła mnie z typem zakończenia, którego nie znoszę - w głowie mam więcej pytań niż odpowiedzi... Na szczęście pod ręką mam trzeci, a zarazem finałowy tom tej trylogii. Z tego co widzę kolejna część jest zdecydowanie chudsza od swojej poprzedniczki, dlatego niedługo możecie spodziewać się kolejnej recenzji.

Czy książkę polecam? „I zbaw mnie ode złego” to bardzo dobra kontynuacja, w której mamy więcej mroku oraz trupów. Jonasz przygotowała dla nas bardzo pomysłowy moty wizji sennych, który zadziała na Waszą wyobraźnię oraz sprawi ciarki na plecach.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

„Złodziej dusz” – Graham Masterton (Rook, tom 7)

Gdy śmierć staje się dopiero początkiem prawdziwego koszmaru. W siódmej odsłonie serii o Jimie Rooku Graham Masterton po raz kolejny udowadnia, że horror z elementami szkolnego dramatu wciąż może zaskakiwać świeżością – nawet po sześciu tomach. Autor wraca do prostej, ale niezwykle skutecznej formuły: codzienność kalifornijskiego nauczyciela zostaje brutalnie rozbita przez pradawne zło, a stawką okazują się nie tylko ludzkie życia, lecz także dusze jego uczniów. Fabuła w skrócie Tragiczny — i zarazem upiornie groteskowy — początek roku szkolnego: Rook niechcący rozjeżdża kotkę Tibbles, by chwilę później zobaczyć ją żywą w wiklinowym koszu podarowanym przez nowego ucznia, Kim Dong Wooka. Chłopak wspomina o demonicznej Kwisin, lecz milknie, zanim zdradzi szczegóły. Od tej chwili za nauczycielem zaczyna kroczyć śmierć: uczennice popełniają spektakularne samobójstwa, sąsiedzi płoną żywcem, a Jim'a nawiedza zjawa głodna ludzkiej rozpaczy. Kwisin żywi się duszami samobójców, a klasa spec...

Graham Masterton "Syrena"

  Cykl: Rook, tom 5 "Czasem zło czai się pod powierzchnią…" Zbliża się koniec roku szkolnego w West Grove Community College w Los Angeles. Jim Rook , charyzmatyczny nauczyciel języka angielskiego i wychowawca klasy specjalnej, pakuje już walizki – otrzymał prestiżową propozycję pracy w Ministerstwie Oświaty w Waszyngtonie. To szansa na nowy początek i zamknięcie rozdziału związanego z latami nauczania młodzieży z problemami. Ale przeszłość nie daje o sobie zapomnieć. Na progu jego domu staje Jennie , dawna uczennica, zrozpaczona po tragicznej śmierci syna, który utonął w domowym basenie. Jennie nie wierzy w przypadek – jest przekonana, że to coś nadprzyrodzonego odebrało jej dziecko. Rook, znany ze swojej empatii, początkowo traktuje to jako rozpaczliwy sposób radzenia sobie z żałobą. Jednak seria tajemniczych i brutalnych wypadków wśród jego obecnych uczniów zmusza go do zmiany zdania. Chłopiec tonie podczas surfowania – mimo że był doświadczonym pływakiem. Uczennica z popar...

Szczęściary – Magdalena Kordel

Przyjaźń. Czułość. I trochę życiowego bałaganu. Czasem życie serwuje nam huragan. Ale jeśli masz obok siebie trzy bratnie dusze, z którymi znasz się „od piaskownicy” – możesz przetrwać wszystko. Magdalena Kordel, mistrzyni opowieści pełnych serca, w Szczęściarach  oddaje hołd kobiecej przyjaźni – tej prawdziwej, nieraz pokrzywionej, ale zawsze obecnej. Cztery kobiety. Cztery historie. Jedna przystań. Zyta, Miłka, Pola i Łucja – każda z nich stoi na rozdrożu. Jedna boi się ponownie zaufać, inna ma dość zapominania o sobie, trzecia pragnie zacząć od nowa, a czwarta zbyt długo odkłada marzenia. I choć są różne jak pory roku, ich przyjaźń jest stała jak tlen – niezastąpiona. ➡ Zyta   – odważna, choć z poranionym sercem. ➡ Miłka   – gotowa rzucić wszystko, ale czy ma dość siły? ➡ Pola   – matka, żona, pracownica. A gdzie w tym wszystkim ona sama? ➡ Łucja   – wie, czego chce. Ale czy potrafi po to sięgnąć? Kordel pisze jak nikt inny: �� ciepło i lekko, ale bez słodyc...