"Upiorak" Izabela Bucka

 Sięgacie czasem po historie, których akcja dzieje się w małej, okolicznej wsi? Zwłaszcza takiej, która posiada swoje własne legendy? Jeśli tak, mam kolejną książkę dla Was!

„Upiorak” Izabeli Buckiej może wydawać Wam się zwykłą obyczajówką, niestety muszę powiedzieć, ze jesteście w błędzie. Powieść ta zawiera w sobie elementy thrillera, przez co nie zaliczę jej do spokojnych lektur - nie raz podczas czytania miałam gęsią skórkę! „Upiorak” opowiada o małej miejscowości, otoczonej wrogim lasem - Szumilasek. W miejscu tym od kilkunastu lat głoszona jest legenda o strasznym Upioraku, który napada biednych mieszkańców i zabija ich w pobliskim lesie... Ciekawie się zapowiada, co nie?

Do naszej miejscowości przeprowadza się Wera (nie Weronika!) razem ze swoim mężem - Kamilem. Małżeństwo pragnie zapomnieć o dość trudniej przeszłości, niestety nie będzie to takie łatwe... Podczas rutynowego biegu po okolicy, Wera zauważa dziwnego mężczyznę odzianego w mundur. To nie jedyna tajemnica, którą skrywa ten las, bowiem kryje on w sobie żołnierzy wielkich bitew, napoleońskiego oficera oraz seryjnego mordercę... To ten ostatni wrócił po latach, by powtórnie zebrać swoje żniwo. Czy naszym bohaterom uda się rozwiązań zagadkę tajemniczego lasu? Kim jest tytułowy Upiorak?

Na początki pragnę pochwalić pisarkę za zbudowanie niesamowitego klimatu historii. Najbardziej chyba w całej tej książce spodobały mi się mrożące krew w żyłach legendy. Była to moja pierwsza styczność z powieścią, w której autor miał tak bujną wyobraźnię. Tym elementem zdobyła Pani moje czytelnicze serce!

 Niestety muszę wspomnieć, że początek historii nie powalił mnie na kolana, miałam lekkie problemy z wczuciem się w tę historię, jednak zmieniło się to po kilku rozdziałach i rozwoju akcji, która pochłonęła mnie w zupełności. Bardzo spodobała mi się kreacja miejsca, w którym działa się fabuła. Na początku sądziłam, że Szumilasek jest zwykłą, spokojną mieściną, jednak z każdym kolejnym rozdziałem czułam, że coś jest nie tak i w tym miejscu nic nie jest kolorowe jak mogło mi się wcześniej wydawać. Pani Izabela potrafi zwodzić czytelnika za nos - przez prawie całą książkę zadawałam sobie pytanie, czy to co widzi nasza bohaterka jest prawdą, czy jednak jej wyobraźnią.... 

Na koniec chciałabym powiedzieć kilka słów o szacie graficznej... Na pierwszy rzut wybiera okładkę - muszę przyznać, że jest dość ciekawa, jednak nie przedstawia mroku, który kryje w sobie ta historia, a uwierzcie mi sporo się tutaj dzieje! Przed każdym rozdziałem znajdziecie tajemniczą ilustrację, przedstawiającą las, kruka, jakiś murek, prawdopodobnie zachodzące słońce i kobietę z tajemniczym spojrzeniem. Może głupio się przyznać, ale jak zobaczyłam to po raz pierwszy, poczułam ciarki na plecach. 

Czy książkę polecam? Jeśli lubicie historie pełne gwałtów, morderstw oraz zabójstw to książka dla Was! Pomimo, że „Upiorak” posiada ponad 400 stron, pochłonęłam go w dwa wieczory. Jak już mówiłam, autorka potrafi budować napięcie i pragnęłam jak najszybciej poznać wszystkie sekrety Szumilasku.  Dla wczucia się w klimat polecam czytać ją po zmroku - emocje gwarantowane!